Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te komen, terwijl Frans met een lachend: „Wel drommels,.... och, ik ben zoo'n slechte rooker," een derde lucifertje verbrandt.

— Ja, zegt hij, daar zitte' we nu. Maar wat gaan we doen? Ik kan u toch moeilijk meer de blazoenen overhooren!

Frans lacht eens; hij schijnt er ook wel een weinig mee in te zitten.

— Wat we gaan doen, mijn beste meneer Land? Wat u wilt. Maar als u me vergunt heel openhartig te zijn, dan zal ik u precies zeggen, wat ik dacht, toen ik u schreef. Papa's vergunning om nog een maand of wat genealogie te werken, heeft me heel erg blij gemaakt. Maar om goed te werken, moest ik hier zijn. En eenmaal hier, was de herleving der oude samenkomstjes een al te groote verleiding voor me ....

De oude Land heeft de tranen in de oogen gekregen; hij buigt zich langs de tafel en knijpt zijn hand even om de knie van zijn vriend.

— We kunnen van alles beginnen, gaat Frans voort. In de eerste plaats zou ik graag, beter dan we het op 't Archief kunnen doen, eiken keer met u bespreken, wat ik van mijn boek heb afgewerkt. Verder zijn er verscheiden dingen, die u misschien uit de praktijk weet en waarmee ik moeilijkheden heb gehad, en eindelijk vertelt u me natuurlijk van al wat u belangrijks op het archief in handen komt en dat geen geheim is.... Nu wilde ik al dadelijk graag wat uitvoeriger het plan van mijn boek

Sluiten