Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet. En toch, het heeft de klaarte en 't duidelijk-te-ziene van water niet. Ook bestaan wij erin, al zien wij 't vaak niet, en gaan erin onder. Nochtans, we kennen 't niet en begrijpen 't niet.. . kom het is ziekelijkheid erover te denken. En al schijnt het te moeten dat wij somtijds zijne aanraking voelen en tot contemplatie ervan worden gedwongen, — wij zullen ons niet vrijwillig eraan geven maar ons ontworstelen aan dat vruchteloos-zoeken van ons verstand, dat nooit logisch denken worden kan. Want neem nu dit: kunnen we 't ooit weten, dóór-vóelen: de beteekenis van het zóó vroeg vernietigd-zijn eens wezens, dat niet slechts schepsel maar ook schepper was en in zoo nauw verband stond met 't hem omringende leven, dat 't maar zelden weigerde, op zijn roep, hem alles te zeggen, wat 't aan innigst en essentiëelst had ? En dus: door opklaring verzoend te worden met het wreede feit van zijn verscheiden, — nóóit zullen wij 't bereiken. Dan is 't toch beter, heb ik mij-zelf gezegd, om, in stede van door mijne genegenheid geleid te worden tot zoo duister en nutteloos in-'t-ijle-tasten, het bereikbare te beproeven, en, eens ertoe geroepen, rechtvaardig en liefdevol zijn werk te beoordeelen, wel overtuigd, dat hij-zelf zulk eene poging zou hebben toegejuicht en met de geringe bevoegdheid van zijn beoordeelaar vrede zou hebben gehad om der wille van diens toewij-

Sluiten