Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ben.... een fiacre om in zijn hötel terug te komen .... onderweg zou het wel overgaan.

Toen hij eindelijk in het rijtuig zat. en terugreed naar het hötel, dat hij zoo onheusch had verlaten, bekende hij zichzelf, nog nooit zoo van geld te zijn geschrokken.

In het hötel keek men zijn oogen uit. Of meneer de kamer weer betrekken zou, met Madame ?

Geen quaestie van, na zoo'n behandeling. Ook die andere heer zou straks komen, óók alleen om te betalen en zijn goed te halen.

Men gaf Viehof het zijne mee, zich excuseerend over de vergissing.

Schouderophalend gaf hij last zijn bagage in en op den fiacre te stuwen, en toen dat geschied was, duidde hij de richting aan : Gare du Nord.

Maar onderweg tikte hij den koetsier aan, en liet hem rijden naar een ander hotel.

Wat nu te beginnen'? Het was lastig nadenken, met een leege maag. En daar bestond op het oogenblik geen noodzaak voor. Dus, eerst wat gaan eten.

Hij deed dit, en het bracht hem in een heel andere stemming.

Wat drommel, met tienduizend francs in zijn zak, behoeft men niet te kniezen. Als hij nu maar wist, waar Fifi zat. Hij had geld, dus dacht hij weer aan haar, zooals zij in zoodanig geval aan hem dacht. Maar het was zoeken naar een speld in een hooiberg. Hij kon haar moeielijk laten omroepen.

Tiene! Daar viel hem iets in. Morgen was het Zondag, en er waren courses in Auteuil. Als dat ongeval niet gebeurd was, zouden zij erheen gegaan zijn. Wie weet... zij had hem nooit verteld, wat ze uitvoerde, op haar tochten nu en dan, als er eb in hun kas was, en uit discretie

Sluiten