Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is met verlof 'k hoorde zoo iets van De Klerk

of hij gaat nog .... z'n moeder schijnt zwaar ziek te liggen .. v op Java ergens, je ziet, 't rechte weet ik er ook niet van. Maar mevrouw Van Houweningen lijdt er in ieder geval t meest onder. Van morgen nog was ik er... . aan hèm niets te merken .... 'n vreemde jongen is-ie toch. Ze zijn nogal geïsoleerd ze waren geloof 'k blij, dat 'k eens aankwam. Met'dé De Waals natuurlijk van den weeromstuit hevig

gebrouilleerd en daardoor, vanzelf, met de heele

kliek .... Erg getapt waren ze hier nooit.... en in zóo een zaak, je snapt, al had Van Houweningen heelemaal gelijk, ze kiezen toch partij tegen hem... ."

„Dat wordt dan weer een twee-kampen zaakje!"

„Is 't al. O, je moet er Nel over hooren! De Van Houweningen-partij is natuurlijk heelemaal in de minderheid .... dat begrijp je, tegen Kolff en den resident."

„Die moest er zich toch persoonlijk buiten houden."

„Waarschijnlijk deed-ie niets liever. Maar je vergeet, dat-ie n vrouw heeft. En hoe een! 'k Heb 't een poos geleden zelf nog met 'r aan den stok gehad, en niet half."

„Enfin," zei-William, „laat ze maar kibbelen. Dan hebben ze tenminste weer wat conversatie voor hun diners en recepties en avondpartijen."

,,'t Ontbrak er niet aan, den laatsten tijd. Maar 'n ruzie, n schandaal is altijd interessanter dan zoo een geval als dat van Joling. Daar denktnu niemand meer aan."

„En Amelie gaat de laan uit?"

Charlotte wenkte naar Païma. William begreep.

,,'k Heb leuke dingen meegebracht van Java.... matjes .... mandjes .... wajangfiguren . . .."

Ze waren de stad al uit, de bonzelende houten brug

Sluiten