Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En van dat geld bestuurde ze zijn huishouden, maakte 't hem geriefelijk, 't leven zoo gezellig mogelijk. Maar telkens ergerde hij haar, vergrootte haar afkeer door zijn botheid, waarmee hij alles zei, vaak zonder spreken. Tegenover een grove man moet je zelf grof en ongevoelig kunnen zijn, en dat was ze nu eenmaal niet en daar stak de pijn. Alles wat van zijn kant kwam, omdat daar 't geld zat, was goed en mooi. Die tanige scharminkel van z'n zuster leek hem nu nog te goed voor een sjieke man als

Greidanus. Hij deed het om 't geld, nou ja

Zou dan ooit een ander om haar komen ? ze mocht blij zijn, als ze hem kreeg. Maar toch liet hij t haar weer blijken, dat al 't geld en daarmee al de gaven van zijn kant kwamen. Ze wou hem dat nu weieens flink-weg zeggen. Maar ze durfde weer niet te best, uit vrees zich bloot te geven door hem te verdedigen. Tusschen Greidanus en haar had zoo iets bestaan van een verliefdheid; en hij wist t wel niet, maar vischte toch aldoor er naar. Daarom moest ze oppassen. Die zelfde Greidanus had ze meer lief dan haar man, en hij stuurde haar over de post zijn huwelijksaankondiging met de zuster van die zelfde man, die hij eerst beschimpte als rijke plebejer. M'n God, wat zijn

Sluiten