Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

at,^aa" Zij nik,e toch van n<«> star en

strak staan.

Wil u nog even zien?

Ze trad schuchter nader, keek met traau-

randende oogen, zag zijn mooi-bleek gezicht in

g stolten berusting, wilde 't kussen. Maar ze bedwong

zich voor die vreemden, drukte alleen haar lippen

op zijn gekruiste witte handen, gaf een teeken,

at ze de kist konden toedekken. Het zwarte kreb

%zr*heea' ~ ™een sroote kaars wer<i

l.Ui,dde d°°r stiite ™" 't doodenhuis tal de bel. Ze schikte ervan, door 't plotse en

'brutale van t geluid, 't Was even erg als 'n indringer. 6

t Meisje sloop al naar de deur, om te zien was, en even overwoog ze zelf. Misseinen haar broer! Haar aandacht trok terug naar wat haar nader aan 't harte lag, naar de baar.

De mannen, hun werk verricht, gingen heen en ze duwde een geldstuk in eeu der Wen T

verdien™ "" "* ^ hadde" '' «•

't Dienstmeisje kwam alweer binnen, droeg 'n groote krans. Levende witte bloemen van zijn

Sluiten