Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vocht drong weer op haar aao, - en nu aleepte ze zich met haar moeë beenen gezwindjes voort. Eerst de vergunning, en als ze die had, zon ze zien JOS te krijgen voor een brood.

In de verte hoorde hij haar kuchen, de krieuwehge keel schrapen. Een moedig wijf was dat toch ! /e gaf geen kamp!! Misschien haalde ze 't er uos bovenop.... Hij wist wel beter. Maar hij zei zich, om de moed erin te houden.

t Kind begon te schreeuwen. D£t had honger.

Bondon, waarde de herfstdamp nn grauw en kil.

t l^eek of er een zee schuimde om de dunschottige

kermiswagen, zoo eindeloos-egaal wolkte de damp,

ie veld en weg en boomen omving èn verdikte tot zware mist.

Hij zag, hij hoorde niets meer van z'n vrouw;

hij sloeg zich voor 't hoofd, dat hij haar liet gaan, zei hard op:

— Stommerik, die je bent!

Maar ze was weg voor hij 't goed wist. Zoo ( eed ze nu altijd, ze ontzag zich in niets.

Sluiten