Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den eigenaar van het huis waarin de vergunning was. Ook dit kan in het geheel niet de bedoeling van den wetgever geweest zijn, die juist alles deed om den vergunninghouder los te maken van huiseigenaar. In de stukken, die van de Regeering uitgingen, werden zelfs vrij scherpe uitdrukkingen aan het adres der huiseigenaren geschreven.

Tegenover dit alles stond men machteloos en indien dit „kunnen" vervalt, het voorschrift dus imperatief wordt, zal een groote verbetering zijn aangebracht. Als men de achttien gevallen van weigering bij art. 8 leest, zal men beseffen dat een willekeurige uitbreidingsmogelijkheid volstrekt overbodig is.

De redactie van dit artikel is ook overigens verre van schitterend. Door de woorden , zoolang het aantal vergunningen het vastgestelde maximum overschrijdt," is het onmogelijk het artikel toe te passen, indien het maximum niet met minstens drie is overschreden. Immers het staat vast, zelfs door een koninklijk besluit en ministerieele aanschrijving, dat eerst de vergunningen moeten worden ingetrokken, waarvan afstanden zijn ingeleverd en de intrekkingen van kracht moeten zijn geworden, vóór de nieuwe vergunning verleend kan worden. Is nu in een gemeente één vergunning te veel en worden daar twee afstanden ingeleverd, waarop deze vergunningen dadelijk moeten worden ingetrokken (art. 28, 8e), dan is men daar tot één vergunning beneden het maximum geraakt; en niet art. 5 maar art. 14 wordt van toepassing, zoodat niet de man die twee vergunningen opkocht zijn opofferingen beloond ziet; maar hij, die toevallig no. 1 op de lijst van aanvragers staat, met de winst gaat strijken.

Zijn er twee te veel en trekt men er twee in, dan

Sluiten