Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ook hij had het gemunt op de verdeeling der goederen, die volgens eene andere wijze moest geschieden.

In de eerste plaats moest het erfrecht worden afgeschaft.

Daar door het erfrecht iemand zonder arbeid rijk kan worden, moest bij het overlijden van een ingezetene het door hem nagelatene aan den Staat komen; maar de Staat moest dan zelf eene w ille keurige verdeeling daarstellen en het op die wijze verkregene bestemmen ten b-ihoeve van hen die daarop door verdienste aanspraak konden maken of in hun streven steun behoefden

De gebreken, welke een te ver gedreven erfrecht aankleven, hebben wij in de voorafgaande bladzijden in het licht gesteld, en ook heden ten dage wenscht men die gebreken, door invoering van een Staatserfrecht weg te nemen.

Geheel iets anders is dit, dan hetgeen Saint-Simon verlangde. Immers, het Staatserfrecht heft niet het erfrecht in zijn vollen omvang op. In het breede hebben wij uiteengezet, dat het beginsel van den eigendom en de vrije beschikking over het verkregene, de belangrijkste prikkel der voortbrenging is.

Zoodra die prikkel ontbreekt, zoodra men te voren weet, alleen te arbeiden, hetzij voor den Staat, hetzij voor vreemden, die door den Staat worden begunstigd, vervalt daardoor alle reden tot bijzondere inspanning en vlijt. Maar zoodra de kapitaalvorming ophoudt, vermindert ook de productie in het groot. De gevolgen daarvan hebben wij reeds vroeger geschetst en wij behoeven hier dus niet in herhaling te treden.

Te verwachten dat iemand dit zal doen uit zuivere menschenliefde, opdat na zijn dood, de Staat het door hem nagelatene verdeele tusschen hen die daaraan het meest behoefte zullen blijken te hebben, berust geheel op eene miskenning van de menschelijke natuur en bovendien zou menigeen geenszins overtuigd zijn, dat hij daardoor werkelijk nuttig werkzaam was.

Immers, wie is de Staat? Er kan hier alleen sprake wezen van eenige personen, die de hooge regeering vormen en die grootendeels moeten afgaan op de rapporten van anderen. Mistasten, willekeurig handelen, gunsten betoonen, dit alles kan onmogelijk uitblijven, ook al weer zoolang wij ons bewegen in een wereld van gewone menschen.

Gesteld evenwel, dat men zoo billijk verdeelen kon en dat men b. v. aan bekwame en ijverige vakmannen kapitaal schonk, om zich

Sluiten