Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gastheer kalm, maar toch spraakzaam en met warme belangstelling, de gast somber en zenuwachtig, met korte zinnen, afgewisseld door bromgeluiden.

Ondanks al zijn pogingen om Larsen tot meerdere openhartigheid te krijgen, wilde dit den ander maar steeds niet lukken. Eindelijk 't opgevende, vond hij hij 't toch noodig zijn vriend te wijzen op 't onzinnige van verder verzwijgen der ware toedracht van zaken. Hij moest hem dan maar ronduit verklaren alles te begrijpen — zoo redde hij Larsen's gevoeligheid:

„Zeg 's, amice," begon Van Thiemen op eens, na over veel anders gesproken te hebben, „dat gaat zoo niet. We komen zoo geen stap verder. Je komt hier om raad, en 't lijkt wel of ik je aanraad ervandoor

te gaan als een roover Wil ik je 's wat zeggen?

Maar dan niet boos worden, hoor "

„Nee "

„Waarom zou je je vrouw sparen?"

„ ?" Larsen kleurde.

„Kom, wees oprecht! Kom er maar voor uit. Dacht je dan dat ik niet al lang begrepen had hoe de vork in de steel zit?"

„Zoo, nee " stamelde de ander ongemakkelijk.

„Je kunt mij toch niet wijs maken dat zoo'n incompatibilité in eens ontdekt wordt? Kom, Larsen, je vrouw is niet waard dat jij je om haar zou opofferen "

Sluiten