Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En.... liefde gaat boven vriendschap. Wij hadden de hevigste onaangenaamheden gekregen, en 't had toch niets gegeven. Je hadt mij afgezworen — en wat nog erger is — je hadt je rust en daarmee je geluk verloren "

„Een schijngeluk!"

„Nou ja, alle geluk is schijn, verbeelding. Voelde jij je eergisteren — laten we zeggen eergisteren — volkomen gelukkig, of soms niet?"

„Volkomen "

„Nu weet je... . je illuzie is weg, en je bent genezen.... of nee, laat me uitspreken, ik meen: nu ben je op de goeie weg om te genezen."

Larsen stiet een kreunende zucht uit.

„Ik wachtte op 't oogenblik dat je zelf zoudt zien, zelf en daarmee overtuigend helder. Nu mag je niet langer aarzelen."

Alle tegenstand was gebroken. Hulpeloos boog Larsen 't hoofd: zijn wil onderwierp zich schreiend aan de wreede logica van zijn vriend.

„Adieu!" zei hij, na eenige oogenblikken zwijgend voortstappen naast Van Thiemen. „Ik moet weg. Ik zal denken aan wat je me geraden hebt."

„Afgesproken. Beschik over mij, hoor."

De vrienden wandelden naar de voordeur, en na een hartelijke handdruk, scheidden ze voor die dag.

Sluiten