Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

duurde zeker een half uur. En Pietje zuchtte en lachte en kirde zoo tusschenbeide. Hè, lam zoeken

was dat! En toch ze zou weten wat er in die

brief stond daar hielp geen lieve vader of moeder

aan. Nee, mevrouwtje, daar zou ze achter komen, en lekker ook!

De legkaart begon wat vorm te krijgen: 't voornaamste was ontdekt, lag op zijn plaats, behoorlijk, ontwijfelbaar j uist

Telkens las ze .... raadde ze.

Wat stond er nu? Om des te meer voldoening van haar werk te hebben, had ze een heele poos de woorden der verschillende stukjes niet in hun onderling verband willen lezen.

Nu deed ze 't .... Jawel.... goed, maar was z ij

daarom zoo boos geworden? En, wat was dat?

«Zijn kind.... óns kind...." Lieve deugd,

had mevrouw? Nee, maar En daar was hij

dus achter gekomen, meneer! Nee, dat had ze toch

niet gedacht Dus o, nu snapte ze alles!

Pietje's voldoening bij de volledige ontdekking van de geheimzinnige inhoud van 't schriftuur had een bijsmaak.

Pietje was geen slechte meid: wat wuft, erg nieuwsgierig maar wat ze daar las was toch heel erg,

hoor Ze moest nog aangenomen worden bij de

dominé, en dat zou over een maand al wezen.

HEILIGE BANDEN. 10

Sluiten