Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij de krachtsinspanning bij het rukken van 't zwaard uit den boom, zoolang, totdat hij 'n gezicht trok en zijn biceps opzette, en doorzakte in zijn dijen, alsof 't werkelijk een bovenmenschelijk zwaar werk was

»Waar blijft de directeur tochf« vroeg de regisseur.

»0,« zei een kapvrouw, »die moet zijn biefstukje nog eten; hij zal wel wachten tot 't laatste moment Wat heb ik 'n dorst; och meneer Jansen, weest u eens lief en haalt u eens een glaasje bier voor me...l«

Nu kwam de bevallige verschijning van Sieglinde, heel blank en teer in haar eenvoudig crème kleedje, en de zwarte smidsjongens en de brandweermannen en de mannen van :t licht kwamen ook kijken in de hut, terwijl de jonge vrouw knielde op den stoffigen vloer; » n beetje schuin weg« — zei de regisseur, en hij deed 't haar voor....

»0 mevrouwtje« — klaagde de kleedster — SWat jammer van dat fijne japonnetje; de sleep is al heelemaal vuil.«

Vin je dat geen schandaal, Julia ?« — riep verontwaardigd meneer Jansen ... »daar laten ze me v ij ft i e n centen voor dat bier betalen ...«

En de kapster keek of ze ]t niet geloofde, en dronk smakkend ad fundum ...

De directeur verscheen nu ook, en 't eerste wat hij bezorgd vroeg aan Siegmund, was: »Zeg eens, waarde heer, nu is er toch alwéér een reparatie van f 1.25 geweest aan 't zwaard ... dat is nu telkens ...«

Sluiten