Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar gewoonlijk brengt ik ze bij de eerste voorstelling pas mee. 't Kan immers toch nooit missen als je goed gemeten hebt... Met die maten maak ik de kap van de pruik, en daar komt dan het haar op. Sommige worden heel en al geïnplanteerd; dat wil zeggen: in heel fijn tule, soms wel van menschenhaar geweven, worden één voor één de haren ingeplant. Dat gaat met een crochet, een scherp gebogen haakje dat ik telkens door de tule heen steek; daarmee grijp ik dan het haar, waarin ik een lusje gemaakt heb, en dan trek ik 't er een eindje door... O, dat is fijn werk.

»Nu heb je pruiken met kappen, en zonder kappen. Aan die met een kap is een lap, die om het voorhoofd sluit... dat dient dan te worden bijgeschminkt; de naad van zoo'n kap moet natuurlijk worden weggemaakt, en de kleur van kap en gezicht mogen niet verschillen. Vooral voor jongelui, die pas komen, een heel werk. En pruiken zonder kap zitten met negen drukveeren op de contouren vast... Als u je d'r eens vermommen wil, neem dan zóó'n pruik; op me woord, niemand zal u herkennen ... Of, als u er soms al een voorgoed belieft... met plezier.

»'t Gewichtigste van alles is wel 't plakken van de baarden.... Dat kan ik héél mooi, als ik t van mezelf zeggen mag; ziet u, want daar heb ik een apart systeem voor. Geen één artiest dan ook aan t gezelschap, die dat zelf doet... Je heb er wel die t zelf óók goed kunnen, meneer Chrispijn in Amsterdam

Sluiten