Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den; toen liep alles weer vlot als gewoonlijk, niemand in de zaal had er iets van gemerkt....

En na 't laatste bedrijf moest er driemaal voor 't kletterend applaus gehaald worden, bravó-geroep werd 't, toen Sans-Gêne bloemen kreeg ...

Daarop in eens die vlucht naar de kleedkamers, 't uitbetalen van de figuranten, 't wegsjouwen van décor, 't inpakken van requisieten en costuums.

De zaal liep maar langzaam leeg, en in de vestière kwam er geen eind aan de begroetingen van 't publiek van allemaal kennissen. Toen ik daar binnenkwam werd ik met openhartige verbazing aangezien: »wie was die vreemdeling?* Wie eindelijk wègging groette in 't generaal: »dag dames en heeren,« en dan antwoordde 't overig publiek in koor: «Dag mevrouw, dag meneer, dan Mientje — wel thuis hoor, groet u Hendrik voor ons en denkt u aan morgen ?«

En een file van tentwagentjes, brikken, oliewagentjes, bracht 't publiek langs de donkere landwegen, tot uren ver in den omtrek

Wat een heerlijke stof voor discours in den nawinter en in de komende lente!

Sluiten