Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verwilderde kroeshaar gehaald... »AhooiU gilt ze. De jongen springt op aan 't touw, hangt er aan, 't scherm rijst, en met een hoogfluitend »ahooi!« tript ze in looppas weer op de punten van de wit-satijnen schoentjes naar t voetlicht, 't bovenlijf zoo ver mogelijk naar voren gedrongen, naar 't congestieve publiek, telkens en telkens weer beide kleine handjes drukkend tegen 't mondje, ze weer zwaaiend langs de zijden, wéér kushanden makend. En dan grijpt de dansmuziek, 't handengekletter, haar weer aan; rustiger wordt de ademhaling, en als in den droom laat ze zich weer meegolven, laat ze zwijmend dijnen 't lichaam, de glinsteroogen persend door de menschenrijen heen. »Hio, hioU gilt ze en ze zwaait de rose beenen hoog en kleppert met de voetzolen, walst en springt op met driemaal rondgetol in de lucht, en dol laat ze zich vallen, de beenen schrijdeling plat op den grond, schokt weer op, smijt de beenen over 't hoofd heen, en stampend, en klotsend de hakken tegen elkaar, zwiert en dijnt en valt en springt de jong-mooie gestalte over 't tooneel, verbééldend den wilden Strauss-wals, dronken van cadans.

En ademloos stil, in de roodlichte zaal, dindijnen de roode gezichten mee, al die oog-blikken saamkomend, gierig volgend de woest wendende vrouwefiguur...

Met één sprong, op den bekken- en tromslag van 't slot, springt ze stil op de schoentjes-punten... Weer buigt ze even, gooit ze haar gloeiende kushanden

Sluiten