Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

»Zakken«, gilt ze fel... En als 't scherm daalt, valt ze neer met harden bonk van 't blonde kopje op den grond; stof warrelt op ... .

"Wat heb jij gedronken, Jeanne?« vraagt suf in 't applaus- en farfaregedonder de tooneeljongen...

Roerloos ligt ze een paar tellen; dan kruipt ze wankelend weer overeind, en duizelend, stijf vast gegrepen aan de leuningen van t trapje, gaat ze naar boven, door t donker tusschen de kaal-witte muren naar haar kamertje

»Doe je deur toch dicht, Jeanne« roept met

nasaal geluid van den overkant de komiek, »dat gehoest van jou is om pijn in je hoofd te krijgen.«

t Is pauze, komt t bordje zeggen vóór 't doek. En de menschen, nog wat druk van t opwindend gedans, draaien zich om naar elkaar toe. Ingehouden zeggen de viveurs dat 't blijft: »kip met peren en ossenhaas, maar die Jeanne Lepardo is niet kwaad, een meid met muziek erin;« — en de boeren vragen malkander: »Nou, zeg, hè... ?« en dan lonken ze met hun dikke gezichten, stooten mekaar aan en bestellen schreeuwend een flesch wijn van de beste; — en Engelsche jufjes, die vooraan zitten, met rosig-wassen poppen-gezichtjes, groote blauwe oogen van vreemden glans, rossig blond krulhaar springend in weelderigen krans om het gelaatsblank, keeren zich traag-langzaam om naar de zaal, de lorgnetten slap vastgehouden, moe lachend met achterover zakken van 't hoofd, naar een paar mooi opgemaakte

Sluiten