Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het volgende: Jean Christoval Calvete verhaalt, in zijne reisbeschrijving van Philips II, dat, toen hij te Brussel, ten Jare 1549, zijn vader Keizer Karei den V kwam bezoeken, men, bij die gelegenheid, een Processie van Devotie vertoonde; en dat men, in weerwil van alle ernstige en godsdienstige vertooningen, er een Beer zag, die met twintig Katten, in nauwe kasjes opgesloten, door op de maat aan hare staarten te trekken, een Concert maakte, op welks geluid eene menigte van beesten rondom dansten en huppelden. En Vader Menestrier meent, dat diergelijke openbare kortswijlen door de Spanjaards in de Nederlanden zijn overgebracht. Om de psalmen het volk op de lippen te kunnen brengen, werden zij allereerst op de wereldse melodieën gezet, dit zijn de befaamde Souterliedekens, die vele verdiensten bezitten.

11. In de Vlle Eeuw en vervolgens, bestonden de Gebeden meest uit Psalmen of uit deelen van Psalmen en Lofzangen.

12. Anobius in zijn wonderlike verklaring van de 150ste Psalm, vat al de muziekinstrumenten in eene zedelike en mistieke beteekenis op.

13. Hebben verscheiden dichters de Psalmen in hun vertaling gekerstend en er zelfs de namen van Jezus, Christen enz. ingebracht, de bezorger van een Engels psalmboek, Izaak Wats, ging zo ver de 85e Psalm toe te passen „op de heerlijke omwenteling, door Koning Willem verwekt, en op de gelukkige komste van Koning George op den troon." Aldus begint bijv. vers twee: „Britain was doom'd to be a Slave," enz.

14. 't Was reeds ten tijde van David, en nog veel minder na de wederkering uit Babel, ten tijde van Ezra, niet onverschillig, hoe men de Psalmen en Liederen, welke toen voorhanden waren, tot de openbare dienst der Kerk bepaalde. Juist gelijk in de dagen van David en van Asaph, was het ook in de dagen van Zerubbabel en Nehemia, dat er Hoofden der Zangers waren en des lofzangs en der dankzegginge tot God. En 't is te denken, dat de schikkingen, die toen gemaakt werden, bij het opbouwen van de twede tempel, zullen zijn in zwang gebleven, tot op de tijden der Apostelen, en toen ook van de Christenen zullen overgenomen zijn, omdat de bevelen der Apostelen daaromtrent geen nieuwe verordening opgeven: en zij zelfs, meestal, de Joodse

Sluiten