Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heeft zich zoo openlijk en zonder nevenbedoelingen ontleed en zich aan zijne vrienden en bestrijders zoo onverholen getoond als Leo Tolstoy. Van zijne prilste jeugd af heeft hij er naar gestreefd, al wat verkeerd in hem was af te leggen, en als hoofddoel van zijn gansche leven kan men het zoeken naar waarheid aanmerken. Deze man, die spoedig den ouderdom van 70 jaren bereikt, neemt een aanzienlijke plaats in onder zijne tijdgenooten, want in de beschaafde wereld van den tegenwoordigen tijd is er bezwaarlijk iemand te vinden, die zijn naam niet kent en niet iets van hem heeft gelezen. Zijne geschriften zijn in alle talen overgezet en in alle landen verbreid, en beroemde critici en schrijvers hebben

over zijne werken studiën openbaar gemaakt

niemand echter ondernam het de kunstwaarde zijner scheppingen te loochenen, de hooge beteekenis zijner godsdienstig-zedelijke leeringen en de oprechtheid, reinheid en onzelfzuchtigheid zijner gezindheid in twijfel te trekken. De strijd, dien zijne leeringen veroorzaakten, beperkte zich bijna uitsluitend tot de ondergeschikte vraag, of hetgeen hij leert uitvoerbaar is of niet; de eeuwige idealen, waarheen hij steeds wijst, de eigenlijke wezenlijke inhoud dezer leeringen is en blijft steeds onaangetast, en kan slechts door hen worden bestreden, die hem niet verstaan willen of kunnen. Tolstoy behoort tot die geniale naturen, in wier ziel iedere levensindruk zijne onuitroeibare sporen achterlaat; iedere wanklank, iedere tegenspraak, die door anderen niet wordt bemerkt en waarop anderen geen achtslaan, veroorzaakt hem lijden. Zijn nooit rustende onderzoekingsgeest streeft naar het dóórdringen tot het innerlijk wezen der

Sluiten