Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maal, aan hun blij vertrouwen zich overgevende, schilderden zij het heil, dat zij aanstaande achtten, met levendige kleuren.

In de bijzonderheden waren hun schilderingen zeer ongelijk. Dat kon ook niet anders. Want ieder verwachtte wat hem zelf het meest begeerlijk scheen, en zijn toekomstbeeld correspondeerde daarom met zijn karakter.

De één profeteerde van een tijd, waarin de zwaarden zouden worden omgeslagen tot spaden en de spiezen tot sikkelen, de ander van een vernieuwing van het rijk tot dezelfde macht, die het had in het roemrijkste tijdperk van het verleden, toen koning David den scepter zwaaide. De één stelde zich voor, dat alom vrede zou heerschen, en zelfs verscheurende dieren hun wilden aard zouden afleggen, de ander, dat alle volkeren zich in diepe vernedering voor Israël in het stof zouden buigen.

Van lieverlede kreeg intusschen aller verwachting dezen gemeenschappelijken trek — en zoo werd zij algemeen aangenomen door het volk — dat komen zou een koning, een gezalfde — Messias in de Hebreeuwsche, Christus in de

Sluiten