Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wanneer nu echter op het onverwachts de gelegenheid wordt geopend de grondbeginselen, waarvan eene beweging op staatkundig terrein uitgaat, aan de Heilige Schrift te toetsen, vervallen hiermede de hier bovengenoemde twee bezwaren tegen een meer opzettelijk onderzoek van Artikel XXXVI Ned. Conf. in verband met de afwijkende meeningen van zich noemende Gereformeerden, die hierals leiders op politiek terrein optreden.

Oók het nog niet genoemde bezwaar vervalt, dat zij, die het van harte met genoemd artikel eens zijn, zich nog niet bevoegd behoeven te achten, en stellig nog geen roeping behoeven te gevoelen, om van theologisch op staatkundig terrein over te gaan.

Men behoeft geen deskundige, geen vakgeleerde te zijn, om zijn bijbel te raadplegen en de waarheid te belijden.

Wat meer zegt, in het nu gesteld geval kunnen en mogen zij zich aan het onderzoek in kwestie zelfs niet onttrekken.

In de eerste plaats uit eerbied voor hen die wij hierboven als »zich noemende Gereformeerden" hebben aangeduid, niet om te kennen te geven dat zij zich ten onrechte al zoo noemen, maar om geheel in het midden te laten of zij dit hetzij terecht, hetzij ten onrechte doen.

Ontrouwe belijders zijn er ten allen tijden geweest; zich noemende Gereformeerden waren ook de Remonstranten in de XVIIdü eeuw: bouwmeesters, die hout, stroo en stoppelen aanbrachten om hiermede op den waren grondslag een gebouw op te richten, behooren helaas! niet tot de zeldzaamheden. Maar onder hen die Artikel XXXVI verwerpen zijn in de eerste plaats ook te noemen de mannen die het zich tot een taak hadden gesteld ons volk, tot de door de vaderen betreden, door de kinderen verlaten paden des Woords terug te leiden, en daarin tot op zekere hoogte werkelijk zijn geslaagd.

Velen hunner zijn leden van kerken die uit de reactie tegen de in de Hervormde Kerk bestaande leervrijheid geboren zijn.

Sluiten