Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De schare, die Hem omringde zal bij beide gelegenheden wel heel groot geweest zijn, bij den uittocht zeker niet minder; en al het volk is bij beide gelegenheden vertegenwoordigd, vriend en vijand. Maar terwijl bij den intocht de vrienden in zijn onmiddellijke nabijheid zijn, terwijl de vijanden voorzichtigheidshalve zich meer schuil houden, althans heel bedachtzaam optreden, vormen nu de vijanden de naaste omgeving en treden met overmoed op, terwijl de vrienden zich schuil houden en zich uit vrees voor het eigen leven verbergen. Zoo is de Christus te midden van dezelfde duizenden nu feitelijk alleen. Het woord wordt vervuld: „gij zult Mij allen verlaten," maar ook wat Hij er aan toevoegt: „Ik ben niet alleen, de Vader is met Mij." Als ik dit bedenk dan vind ik den Christus bij zijn uittocht nog dieper bewondering waard dan bij zijn intocht, en straalt zijn zedelijke grootheid nu met nog heerlijker glans dan toen.

Bij zijn intocht in Jeruzalem laat Hij zich door de

zijnen plaatsen op het veulen der ezelin het is

als het ware een toegeven aan hun drang, een voldoen aan den wensch van hun hart. Laten zij Hem huldigen, Hij is de Messias 1 Laat het volk mee instemmen in den jubel voor ditmaal zal Hij niet

afweren, zooals Hij het vroeger deed. Hij laat zich op het lastdier zetten. Hij laat zijn weg met palmen bestrooien. Hij laat het alles aan zich geworden. Hij is hier meer lijdelijk dan het schijnt. Hier bij zijn uittocht heft Hij zich zelf het kruis op Hier gaat

Sluiten