Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

menschen. Voor hen is het een phrase, evenzeer als de fameuze overdrijving van denzelfden schrijver, dat de vleeschvoeding een onbedriegelijk teeken is van den zedelijken en lichamelijken ondergang der menschheid, wier eenig evangelie in den nood des levens de onbloedige plantaardige voeding wezen moest. De menschen, die geen bloed kunnen zien, zijn van een ander maaksel dan zij, die aan den vooruitgang der beschaving waarlijk medewerken, die een werkzaam aandeel hebben in de ontwikkeling van intellekt en kuituur van het menschengeslacht. De weekelijke ethiek van deze gevoelsmenschen doet hun harten alle eer aan, maar zij is daarom niet minder een teeken van een zeer bekrompen verstand.

Ten siotte moeten wij de volgende bewering nog aan critiek onderwerpen, n.1. dat het eten van vleesch de menschen in zedelijk opzicht ruw, driftig, wraakzuchtig, bloeddorstig, wreed, baatzuchtig, egoïst maakt, en wat een mensch verder nog voor slechte eigenschappen maar kan hebben. Door het eten van vleesch zouden de dierlijke neigingen van den mensch het overwicht verkrijgen (alsof het dierlijke sap den mensch in een dier veranderde*), zijn gevoel zou afstompen, zijn instinct gedood worden, enz. Waardoor zou het vleesch dan zoo'n grooten invloed uitoefenen?

In de eerste plaats denken de Vegetariërs altijd, dat het bloed in het vleesch, het menschelijke bloed in oproer brengt, den mensch zelf wild maakt en verdierlijkt. Deze brutale onderstelling wordt echter tegengesproken door feiten uit de physiologie en uit de kookkunst. Wanneer het vleesch niet op Engelsche wijze gebraden wordt, blijft er zoo weinig bloed in over, dat er nauwelijks één druppel van in den maag komt. Maar zeifs wanneer dit wel het geval is, dan wordt dit bloed, voor het

*) Men is zoover gegaan, in dit opzicht onderscheid te maken tusschen

de soorten vleesch: de beroemde Engelsche tooneelspeler Garrik zou volgens

de Vegetariërs, als hij den rol van koning Richard UI moest spelen, roastbeef eten; moest hij echter den bedrogen echtgenoot voorstellen, dan zou hij als middagmaal kalfsvleesch eten.

Sluiten