Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„— Kunnen wèl. .. Haar Koninklijke Hoogheid heeft eenigszins verplichting aan je, er is, om zoo te zeggen, een geheimpje tusschen haar en jou,.. je bent een protégétje van haar, en ze vraagt dikwijls naar je. . . het zal niet zoo gemakkelijk gaan, maar het zóu toch wel te doen zijn met een beetje moeite... maar wat heb je haar in Godsnaam te zeggen?. . . toch geen dolle dingen, hoop ik ?. . . toch niets over dat zoogenaamde onrecht, wat je tegenwoordig overal ziet, en al die dingen, die je vriend Elias je inblaast ?..."

Zijn lichtelijk spottende toon irriteerde Paulus, in de spanning van het groote gevoel, dat in hem was. „Dat ónrecht is niet maar een zóógenaamd!" riep hij hartstochtelijk uit, „o, Marcelio, het brandt zoo in me, het is een verterend vuur in mijn borst, ik kan zoo niet langer leven.... en jij zit daar maar, zoo kalm en behagelijkjes, en rookt je cigaret, en drinkt je fijne chocolade. . . . alles is hier zoo mooi en rijk en weelderig om je heen, maar buiten is de honger, en de zonde, en de schande. . . . nu, ja, ik durf het wel te zeggen. . . . d/s ik nu de prinses eens wou vertellen van de ellende, die ik gezien heb?. . . d/s ik haar nu eens te voet wou vallen en haar biddend af wou smeeken, om genadig te zijn en haar koninklijke macht aan te wenden, voor het recht en de waarheid?... wat dan nóg ?. . . zou je me dan niet willen helpen ?...

Sluiten