Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verminderen. — De geheele maatschappij, zooals zij nu is, berust op het laagste eigenbelang, dat zich onder het masker christendom en liefde voor Koning en Vaderland verschuilt, om zijn afschuwelijk aanschijn te bedekken."

Paulus keek hem in stomme verbazing aan.

Was dat Marcelio? Was dat de verfijnde, exquise aristocraat, de gedistingeerde huzaren-officier, die adjudant was van de koninklijke prinses ? Zóó had hij hem nooit vermoed.

„Dus jij erkent, dat het onrecht bestaat?" riep hij uit, „jij wéét dat allemaal, net zoo goed als ik?"

„Wel natuurlijk, mijn beste mannetje. Ik ben toch geen idioot. Ik heb toch oogen om te kijken...."

„— En je bent er kalm onder, en maakt er je niet dik meer over, dat er overal misère om je heen is?"

v„— Neen, Paulus. Het hélpt toch niets.... er is al zóóveel gedaan, en 't is allemaal 't zelfde gebleven. Zoolang de menschen zulke pieterige, misselijke, krenterige kruipertjes blijven, zóólang is er niets aan te doen. Het kruipen zit er nu eenmaal in. Kijk me maar eens al die goede bourgeois aan, die je blij kunt maken met een lintje en een ordetje. Kijk ze eens naar leven, onbeschoft, en trappend naar beneden, serviel en honigsmerend naar boven! En als de groote massa, de arme stumperds en proletariërs

Sluiten