Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het is in den regel een stemming van droefgeestigheid, welke zij te voorschijn roepen. Ook in verband daarmede is het portretschilderen tegenwoordig weder in hooge eere; waar de photographie met onwraakbare juistheid de trekken van het gelaat teruggeeft, daar bestaat de kunst des schilders er in, om in dat gelaat de ziel te doen uitkomen. Zoo spreekt men in mystieke taal van de visie, welke de schilder van zijn model gehad heeft, een visie trouwens, welke soms zeer zonderlingen indruk kan maken, gelijk Toorop's portret van een geleerde met groote denkkracht, waarvan het hoofd bovenmatig groot en de handen buitengewoon klein zijn geteekend. Maar feit is het, dat de portretschilder van den huidigen dag zich in de eerste plaats den eisch stelt om de ziel af te beelden. Carrière's portretten worden »biographieson canvas" genoemd; men zegt van dezen schilder, dat »he pictures soul". Van Aman-Jean is geschreven: »Een portret van deze opvatting wordt een plastieke samenvatting van het zielsleven van hem, die er door wordt voorgesteld." Reeds hier blijkt het, dat men meer waarde hecht aan het onzichtbare dan aan hetgeen gezien wordt, aan het leven der ziel dan aan dat des lichaams. Nog één schrede verder, en wij zijn tot de symbolische kunst, de echte kunst der nieuwe mystiek, genaderd. Hier is het niet meer te doen om het uitwendig, oppervlakkig leven, maar om hetgeen den geheimzinnigen achtergrond van het

Sluiten