Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Daar dan!... ik zal jou leere me voor te liege, brutaal beest!

Het kind was teruggewankeld, met vreesknippende oogen en viel nu dadelijk heel hard aan 't huilen, twee handjes voor 't gezicht, dat iedereen 't in huis zou hooren:

— 0! moe-der!... o... moe!... 't is heusch waar.... u kan.... 't.... vragen.... an... iedereen.

Maar juffrouw Verhoef, al bedaard, schrikte van de hevige huil-uitbarsting, die ze toch maar half als echt voelde. Al was meneer Frikkers nou ook al vóór, hij zou 't toch hooren, as dat kreng zoo te keer ging... En ze wou 't voor boven ook niet, dat 't kind zoo jankte....

— Hou je mond! hou je leelijke bek! gromde zij met ingehouden stem, de woorden met felle rukken van haar hoofd toebijtend naar Marietje, die nog altijd huilde met onnatuurlijke snikhalen.

— Kom ... ruk maar uit!... na vore, na je vader!... Neem de zak mee.... ik kom temee ook,... snauwde ze.

Het kon haar eigenlijk niet schelen waar Marietje gebleven was, nu zij haar drift gekoeld had...

En deze, in eens minder snikkend, tripte

Sluiten