Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

brievenbestellers in blauwe mantels, die forsch aanschelden en een naam luide riepen tegen hoog-duistere trappen op.

Toen weer moest hij zijn pas vertragen om het welgemoede gaan van verliefde paartjes, wel drie vóór elkaar: net uitgedoschte heertjes en dametjes, de hoofden teeder elkaar toegeneigd, wandelend tevreden-innig.

Vrouwen kruiste hij met opvallend wiegende gang, verfomfaaide gestalten met verwaaid-gepluimde hoeden en aan haar flodderige rokken rafelranden. Achter de dichte voiles waren de gezichten lijkig, en hem troffen in 't stil-voorbijgaan hun snelle vragende blikken.

Maar zwaar van zorgelijke gedachten, waren hem al die uiterlijkheden gemeenzaam en onverschillig. Hij voelde zich alleen daar gaan, onder het gewone verkeer van een onverschillige weeksche avond. Zoo was 't gisteren geweest, zoo zou 't morgen weer zijn, en hij daarin, doende dezelfde daden op dezelfde uren. Het was vreemd en eenigszins angstig, dat hij ze toch altijd weer zoo betrekkelijk lustig deed...

Omdat 't luidruchtig gewoel van al die menschen hem ten slotte vermoeide, week hij af van de drukbezochte avond-wandelweg naar de evenwijdige straat. Daar werden stroom en

brievenbestellers in blauwe mantels, die forsch aanschelden en een naam luide riepen tegen hoog-duistere trappen op.

Toen weer moest hij zijn pas vertragen om het welgemoede gaan van verliefde paartjes, wel drie vóór elkaar: net uitgedoschte heertjes en dametjes, de hoofden teeder elkaar toegeneigd, wandelend tevreden-innig.

Vrouwen kruiste hij met opvallend wiegende gang, verfomfaaide gestalten met verwaaid-gepluimde hoeden en aan haar flodderige rokken rafelranden. Achter de dichte voiles waren de gezichten lijkig, en hem troffen in 't stil-voorbijgaan hun snelle vragende blikken.

Maar zwaar van zorgelijke gedachten, waren hem al die uiterlijkheden gemeenzaam en onverschillig. Hij voelde zich alleen daar gaan, onder het gewone verkeer van een onverschillige weeksche avond. Zoo was 't gisteren geweest, zoo zou 't morgen weer zijn, en hij daarin, doende dezelfde daden op dezelfde uren. Het was vreemd en eenigszins angstig, dat hij ze toch altijd weer zoo betrekkelijk lustig deed...

Omdat 't luidruchtig gewoel van al die menschen hem ten slotte vermoeide, week hij af van de drukbezochte avond-wandelweg naar de evenwijdige straat. Daar werden stroom en

Sluiten