Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hun gesprek had kunnen beluisteren. Hij zelf vergat dadelijk discussies of woordenwisselingen, waarbij de tact der anderen onaangenaamheden had weten te voorkomen. Maar zij, die welstaanshalve gezwegen hadden, vergaven ze zelden en vergaten ze nimmer.

Mevrouw Meryan had soms een vaag besef van den eigenlijken stand van zaken, vond dat haar man Barthold wel wat bedierf, gaf ook soms iets in dien zin te verstaan aan hare vriendinnen, erkennend, dat Meryan tegenover den oudste buitengewoon streng was en den ander bepaald voortrok. Maar tezelfdertijd trachtte zij deze voorkeur te rechtvaardigen, vertelde zij hoe Barthold, bij zijn geboorte een heel zwak kindje, jaren lang ontzien had moeten worden, en hoe van zijne zijde de knaap, eenzelvig en ongenaakbaar voor vreemden, door zijn ongeëvenaarde aanhankelijkheid jegens hen als vanzelf aanspraak had op meer zachtheid en toegevendheid dan de oudste, die, wild en luchthartig en dadelijk met iedereen bevriend, aan de affectie zijner ouders minder waarde scheen te hechten.

Haar dames-kennissen luisterden dan en knikten, en betuigden haar instemming met deze opvatting, maar Johan, met zijn blonde krullebol en zijn prettige, innemende manieren, die op zijn veertiende jaar reeds van een zekere hoffelijkheid jegens dames blijk gaf, vonden zij een allerliefsten jongen, terwijl Barthold, wiens aan onbeleefdheid grenzende onverschilligheid jegens bezoekers en gasten niet eens berispt werd, hun een antipathie inboezemde, die zij soms moeite hadden te verbergen.

Maar ééne was er, een bejaarde ongehuwde nicht van Mevrouw Meryan, die, na zekere ervaring door haar opgedaan, den knaap met andere oogen was gaan beschouwen dan vroeger en warm partij trok wanneer door deze of gene uit haar coterie over „dien raren onmogelijken jongen van de Meryans" werd gesproken.

Op een kouden namiddag, midden in den winter, toen Barthold geen school had, was zij naar de Heerengracht gegaan, om haar nicht een bezoek te brengen, en hoorde van den huisknecht, dat Mevrouw met de kinderen boven op de leerkamer was.

Als habituée van den huize rechtstreeks naar de tweede verdieping gaande, was zij het bewuste vertrek binnengetreden, en vond daar niet de moeder maar alleen de twee jongste kinderen: Baby, erg bleek en slaperig, liggend languit op een chaise longue, toegedekt met Barthold's warm wollen buis; en Barthold in hemds-

Sluiten