Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jongelui geduld, en vond hij het oogenblik nu bij uitstek geschikt om dat „Amsterdamsch patriciërszoontje" zijn standsvooroordeelen betaald te zetten, want Meryan stond in Delft als „ een onmogelijke aristocraat" bekend. Zijn gezegde had doel getroffen. Een gloed steeg Barthold naar het hoofd.

„ Een Amsterdammer stelt er vóór alles prijs op zijn tijd niet ■weg te smijten!" antwoordde hij scherp. „ En de mijne is me ronduit gezegd te kostbaar, om een geheelen avond naar wartaal te luisteren."

Op dit oogenblik deed een krachtige hamerslag van den voorzitter de steeds luider wordende gesprekken verstommen; en Barthold, zich voorhoudend dat zijn heengaan thans te veel opzien zou verwekken, bleef, zooals hij meende tegen zijn wil. maar in werkelijkheid omdat zijn nieuwsgierigheid ten slotte sterker was dan alles.

Met een kort woord deelde de voorzitter mede datgene wat zijn dochter reeds aan Barthold had gezegd. Vervolgens gaf hij het woord aan „den heer Martalis" die „op het verzoek daartoe gedaan" zou inleiden het onderwerp: „Erfelijkheid en maatschappelijke moraal", waarna er gelegenheid zou zijn tot een uitvoerige gedachtenwisseling.

„Wat klinkt dat onschuldig, hé?" fluisterde Nefler zijn buurman toe, „even onschuldig als de Jacobijn zelf er op dit oogenblik uitziet!"

Barthold knikte en schoof een weinig achteruit , om aan verdere opmerkingen te ontkomen. Zijn volle aandacht was thans op Martalis gevestigd, die, opstaande, eenige papieren met aanteekeningen rangschikte. Allen stonden nu dicht op elkaar gedrongen in de grootste der beide kamers. De andere, waar mevrouw Denners de honneurs had waargenomen, was geheel verlaten en zij zelve had op een fauteuil dicht bij de tafel plaats genomen. Op de meeste aangezichten was een intense belangstelling te lezen. Enkelen hadden hun notitieboekjes en een potlood in de hand.

Inmiddels liet Martalis zijn oogen met hun koelscherpe uitdrukking even door de kamer dwalen, doch toen hij begon, vestigde hij ze over de hoofden heen op een vast punt, als zag hij daar de woorden staan, die zijn lippen spraken.

Hij begon zijn rede met een kort overzicht te geven van de erfelijkheidstheorie, zooals de corypheeën der natuurwetenschappen haar in deze eeuw der menschheid hadden voorgelegd — een

Sluiten