Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ik hecht veel meer aan geboorte dan aan fortuin. Het noblesse oblige heeft in deze democratische eeuw voor mij nog altijd de oude beteekenis. En wanneer een vrouw als gij — die juist omdat zij een aristocratischen naam draagt, deze leuze in eere zal houden — wanneer een vrouw als gij mij de belofte doet haar volle vrouwelijke liefde over mijn jongen uit te storten, dan is het aan mij haar dankbaar te zijn. Niet waar, mijn kind, dat wil je doen.... je wil trachten hem gelukkig te maken ?"

Zij werd onrustig, wisselde telkens van kleur. Die hartelijke toespraak verschrikte haar. Tegen zoo iets was zelfs een geweten als het hare niet bestand, en diep in haar binnenste trilde plotseling een snaar waarvan zij het bestaan tot dusverre niet vermoedde. Iets zonderlings, iets nooit gevoelds kwelde haar. Zij kreeg een flauwe perceptie van wat die vader verwachtte verwachte van haar, die slechts een aan afkeer grenzende onverschilligheid jegens hem koesterde! Eenige seconden lang was haar hoofd een chaos. Een vreemde behoefte om in tranen uit te barsten, deed haar bijna stikken. Kon zij maar wegvluchten uit deze kamer, ver van die in haar dringende stem, ver van alles wat haar eensklaps verwarde en beangstigde!

Maar die zonderling nerveuse gewaarwordingen gingen na

eenige oogenblikken voorbij, goddank! Zij kon weer ademhalen en dat stikkende gevoel in de keel wegslikken, en zich goed houden. Nog eenige seconden bleef zij zwijgen, vermande zich toen en zeide met zachte stem: „Ja, ik hoop hem gelukkig te zullen maken."

„ Dank, mijn kind. Met liefde en tact kan een vrouw wonderen verrichten; doch dat wordt alleen mogelijk, indien gij door de nauwste banden met hem vereenigd zijt. Vandaar mijn voorstel om, als gij het goedvindt, reeds in het najaar liet huwelijk te laten doorgaan. In Delft heeft hij slechte connecties aangeknoopt. Indien hij daar nog twee jaren aan zichzelf blijft overgelaten, acht ik hem verloren. Hij heeft er zeker met je over gesproken. Gij hebt er toch geen bezwaar tegen?"

Carla knikte eerst zwijgend van neen, de oogen naar den grond geslagen. Daarna hief zij ze langzaam tot hem op.

„Als u het bepaald noodig vindt? Liever zou ik natuurlijk wachten tot hij met zijn studiën gereed is."

„ Ik acht in dit geval, met het oog op al die noodlottige relaties, een spoedig trouwen bepaald beter," zeide Meryan opstaande en door de kamer loopend. ,. En zijn huwelijk zal hem een spoor-

Sluiten