Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

demonische, welks contact den man verlaagt en ontzenuwt.

Hoe lang hij daar zoo stond, zich herinnerend met volle ne derheid bijna elk moment van hun samenzijn, elke sensatie welke zij hem had doen ondergaan, hij wist het zelf niet. Doch op eens. als onder de stekende intensiteit van zijn blik, werd zij wakker, de geregelde ademhaling hield op, en, half slaperig nog open e zij de oogen, eerst verwonderd toen blijkbaar zich alles herinnerend, en hem fixeerend met een tinteling van triomt in haai

goudbruine oogen. ,

„Arme dwaas! dat wist ik wel!...." schenen die geheimvolle oogen thans te zeggen; en zij lachte even met hare kleine witte

tandjes. , .

„Bart...." fluisterde zij zacht en vleiend, en toen hij bewegingloos staan bleef, wenkte zij hem tot zich.

Maar in plaats van te naderen, reculeerde hij met oogen van afschuw al verder en verder, als zag hij, in plaats van haie weelderige schoonheid, iets afzichtelijks zich kronkelen op de blankheid der legerstede. En toen hij dicht bij de deur stond waar hij was binnengekomen, klonk hem uit het ledikant een lac

tegen een schelle vrouwelach van spot en woede, die haar in

volle ziele-naaktheid voor hem ontmaskerde.

Hij rilde, sloeg haastig de portières weg en met nerveuse

haast, als iemand die achtervolgd wordt, overschreed hij den drempel, trok de deur dicht en deed die op slot.

Nogmaals dezelfde razernij-lach, nu getemperd door de muren.... en als een beschonkene waggelde hij naar de rustbank, sloeg daai voorover en bleef roerloos liggen.

De dagen die nu volgden waren beslissend voor beiden. Zich niet meer willende geplaatst zien van aangezicht tot aangezich tegenover de vrouw die zijn naam droeg en van wie hij giuwde, liet Barthold een veldbed opslaan in een kabinet, grenzende aan zijn kamer, en verliet zijn vrijwillige gevangenis niet anders dan om in de verre omstreken der stad uren lang eenzaam rond e dolen. Colleges bijwonen, menschen zien en spreken, het ware hem onmogelijk geweest! Wanneer hij thuiskwam van zijn lange doellooze omzwervingen in de bevroren en besneeuwde velden,

Sluiten