Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET VERLATEN HUIS

Als in een huis in de onderwereld, waar De stille vader en het stomme kind Elkander aanzien — zóo zit ik gebukt Over mijn boeken in dit donk're huis. En tegenover me aan de tafel zit Dat stomme kind der sombere gedachte,

Mijn stille weemoed met het bleek gelaat,

Mijn stomme weemoed met het donker oog, Die niemand ziet dan ik, — maar als ik opzie Dan voel ik dat zij mij heeft aangezien,

Maar 't niet wil weten om die groote smart; En als verschrikt buig ik dan weer het hoofd Achter mijn boeken en ik durf niet spreken

Sluiten