Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

5

Klaagt uit, klaagt mee, maar leer dan 't Leven lijden. Want wie dat leert heeft nooit meer leed te vreezen. In dien zal 't lachen zijn, dat opgerezen,

Uit de oogen licht, éen eindelijk verblijden.

Die zal plots zien 't Eéne dat te benijden

Aan 't mensch-zijn is, wat alles zoo doet wezen, Dat menschen 't zien en zeggen: 't zij geprezen! Dat altijd zeiden en 't nu nóg belijden.

Zien zal hij, dat wie 't Leven lijdzaam dragen Tot loon het lachen van de Schoonheid krijgen, Zoo dat zij daarna nooit meer künnen huilen.

Klaagt uit voor 't laatst, klaagt mee, ik zie de dagen Van leed ver weg naar vreemde kimmen nijgen: — In 't lachen van de Schoonheid gaan wij schuilen.

Sluiten