Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat zich met het zijne niet verdragen kon. En al slaande, wreedelijk mikkende op gevoelige plekken, overdacht hij hoe heerlijk het was, zoo en zulke gevoelens tot uiting te brengen, die toch reëeler waren dan zijn geposeerde vadertrots van zooeven. Met die rammeling, bovendien, dacht hij aan de partijschap van zijn eigen haard nu voor goed een einde te hebben gemaakt.

Er gebeurde dien dag niets meer, behalve, dat eenige klanten, na vergeefsch gewacht te hebben, het winkeltje uitliepen, om er niet weer terug te komen. Antoine ging de straat op. Vader ging naar de kroeg. Antoiue kwam half doodgehongerd thuis. Vader stomdronken en met het voornemen het kapitaaltje van zijn vrouw in een lui-lekker leventje er door te brengen.

Maar dat ging zóó maar niet! Er verscheen op een dag iemand, die zeide de voogd van Antoine te zijn. Vader keek verwonderd op en dacht den vreemde eerst met zijn voogdijschap en al de deur uit te smijten. Evenwel, de man zag er zoo deftig uit en imponeerde hem door een enkel, kalm afwerend gebaar. Antoine, vol klassengeest, ging dadelijk naast den zwarten meneer staau. Een

Sluiten