Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pathieke dieren, waarvan de bewegingen en schoon gevormde standen mooi genoeg zijn om den besten gedachten-mensch te tooien.

Ze waren als slanke tijgers en hyena's, die liepen en den kop vorstelijk hieven want hun gedachten waren vorstelijk vrij.

Twee onder hen deden aan dat schoon beweeg van moedige gedachten niet mee. De moeder, met de hand op tatel rustend, dacht, en Job sliep rechtvaardig met zyn zwaren uit het lood gezakten romp.

De vader, maakte met de onsier lij kheid van zijn quasi-levenswijsheid een eind aan dat fraaie spel:

„Ja, ja" zei hij „als jij het allemaal

voor het zeggen hadt "

„Dan zou het goed wezen" vond Nol.

„En de heeren weten er dus niks van!"

Zoo zouden ze allen zijn gaan slapen, alsof de nacht gekomen was over de galerij van schoone toekomst-dorstige dieren.

Maar Nol, de minst slaperige, herinnerde zich nog den joligen overmoed, waarmee hij Antoine zou geplaagd hebben. Hy kon het nog doen.

„Nee, de heeren weten er dkt niet van" kraaide

Sluiten