Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn moeder, die hij, pathetisch, veronderstelde te schuilen in het portret.

Als zij, hem met die vrouw zoo zag . . . wat een beleediging voor zijn bloed!.

En nog even om zijn adellijke minachting diep te laten voelen zei hij:

„Nee, ik doe het niet ! Ik wensch mijn geld terug en ik teeken niet! Misschien ga ik morgen al weg."

Moeder achrok. 't Zou toch wel hard wezen te scheiden van dien zachtmoedigen zoon, wiens besluit toch niet meer was dan een spel, tegenover de grijphandige grootheid van de arbeidersvrouw ; 't zou een leegte zijn aan ruzie tusschen haar zonen en hem, doch ook voor haar omdat ze dan niet meer weten zou waar hun zwijgende liefde te plaatsen. A.ntoine wist niet welk een schoone lietde uit dat ruw materiaal was gemaakt.

„Je meent het niet. Je bent nu zoo opgewonden", deemoedigde moeder.

„Nee, en ga weg. Je hindert me", toornde Antoine.

„Nou als je het dan wilt, dag dan.'' Ze zei het als een meisje dat door den beminden man

Sluiten