Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

koopman is anders tegenover zijn principalen dan de uitgever.

Enfin, hij drukt zijn afnemer de hand, praat over onzin en . . . . gooit z'n koffer of tasch open.

En dan biedt hij aan. Waarde heer dit prachtige hoek kost (laat ik een voorbeeld noemen) ƒ1.—. E11 hij opent de sluizen der rhetoriek.

Als eene uiteenzetting voor 't publiek hoe zoo 11 aangeboden boek er uit ziet diene: gewoonlijk 1 vel druks (d. i.: 16 pagina's), 'n bandje (dat dikwijls heel anders wordt) en eene aanduiding van de dikte (die ook dikwijls heel anders wordt). En uit dit zoo weinige moet men maar zien wat hel

bock is of wordt. ,,

Vraag. Waarom wordt er maar een vel alge-

drukt. . , 1 •

Antwoord. Omdat 1". de uitgever daardoor m staat is er bij te vertellen van 't boek wat hij wil, men (de boekverkooper) kan 't toch niet

controleeren. . .

2°. Loopt de uitgever 'n klein risico, want hij bepaalt: a. hoe groot z'n oplage zijn kan, b. ol hij al dan niet tot de uitgave kan overgaan )

Hoeveel, zoo gaat de aanbieder voort, kan ik u zenden? Zegt men: ,,'t is niets voor me", dan begint een nieuwe aanval. Enfin, dit is zakelijk

'l"]n dan koopt men b.v. 1 exemplaar. Men krijgt dan 20% plus 10 c/0 extra (die 10"/ extra is iets .extra's", want men krijgt geen 30 /„ doch 28 /„, voor 't boek van / 1— betaalt men 72 cent). Men kan ook z.g. premies krijgen als 4/3 /2,

*) Men zal mij tegenwerpen van uit uitgeverskringen: Is onze reis dan geen risico, betalen wij dan geen copie, moeten wij dus onze risico niet beperken? Ik vraag dan: dragen de boekhandelaren, door de verschillende aanbiedingen van verschillende kanten, niet in verhouding 'n veel grooter risico.-' E11 bovendien: Gij hebt kans door uwe uitgave zeer veel te verdienen en wat verdient de Boekverkooper er dan door. Weinig. Vandaar dat vele uitgevers rijk worden. En boekhandelaren?

Sluiten