Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wil, nu de wederpartij mij zoo gaarne doodgezwegen ziet.

Er zijn arglistige naturen wier leuze luidt: Ik sta voor geen hinderpaal, waar de kans mij schoon toeschijnt mijn slag te slaan. Met een kop van ijzer breekt zoo'n geweldenaar door een muur, als het moet, maar met een zweem van „gentlemanliness", waarbij de massa hem het brevet van „correctheid in den toeleg" niet ontzeggen kan.

Dergelijke parasieten, die aan alles zich vastzetten wat van hun gading is, te signaleeren, te brandmerken met gloeiend stift, is plicht. Voor dien plicht deins ik, bij den moed mijner meening, niet terug.

Stel u gerust, fijn-voelende lezer, wij zullen ons zooveel mogelijk onthouden van een schrijftrant, die riekt naar jenever en tabak, al leent de stof, welke ik behandelen ga, zich uitmuntend naar de eischen eener kroeg- en kazerneplastiek, al lokt de objectiveering ervan, naar den geest des tijds, mij onwederstaanbaar tot een alles afdoend realisme aan. Hier en daar echter — maar met geweldigen tegenzin — moet ik u onthalen op minder geurige dampen van het nicotinekruid en op een glaasje van het vocht, dat het dubbelgebeide onzer vaderen nooit naar de kroon steken zal. Want gezegd moet het niet, dat de Gebroeders Hengelaar & Co., van de Rhodeso-Neerlandica, ter naam en faam in 's Gravenoord bekend, zoo maar grifweg, zonder eenig opzienbarend vertoon, een employé-aandeelhouder te hunnen kantore het leven hebben gemaakt tot een hel, die van het beschreven Gehenna zich alleen daarin onderscheidt, dat ontvluchting mogelijk is. Verzwegen zal het niet, dat men een gehuwd man op leeftijd, iemand van kundigheden en ervaring niet ontbloot, een man van goeden huize, nadat hij zijne „Schuldigkeit" (?) had verricht, genood zaak t heeft de bijl er bij neer te leggen in het eind. Met bekkenslag zal de geruïneerde het verkonden, dat men niet zijn persoon

Sluiten