Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

litterair beste behooren. Doch dit is een factor, waarmede men in deze geen rekening kan houden, men moet aan» nemen, dat werken, die blijkbaar in zekere behoeften voorzien, ook het publiceeren waard zijn; de oorzaken van wansmaak en gebrek aan artistieke ontwikkeling bij het publiek liggen oneindig dieper, dan dat het in onze macht zou staan — gesteld wij voelden er ons toe ge* rechtigd! — ze weg te nemen.

Een der meest voorkomende tegenwerpingen der uit* gevers, wanneer van onze modellen sprake was, luidde ongeveer: «Wij kunnen toch voor ieder prulletje niet zulk een omslachtig contract gaan maken!» Ons antwoord was dan tweeledig. Ten eerste: Gij moet ook geen prulletjes uitgeven. Wij zijn daar volstrekt niet voor. En wat hebt ge er ook aan ! En ten tweede : Juist omdat het opstellen, telkens opnieuw, zoo'n moeite geeft, hebben wij deze modellen gemaakt en willen wij later formulieren doen drukken — zooals de polissen, die brand* en levens* verzekeraars gebruiken. Heeft iemand last van de omslach* tigheid dezer drukwerken ?

Doch, zoo voegden wij er bij tot de uitgevers, er zijn ook andere boeken dan prulletjes, er zijn ook werken van waarde, en het is de plicht van een schrijversbond, een vakvereeniging als de onze, zorg te dragen, dat zoowel het ideëele beschikkingsrecht der schrijvers over deze producten (hun uiterlijk, hun wijze van versprei* ding ook ten deele) als het deel der economische voor* deelen, waarop zij recht hebben, hun verzekerd worde. Uitgevers plegen hun ondernemingsgeest, hun ralent van pousseeren, hun aandeel in het succes van een schrijver, en dientengevolge ook het hun toekomende deel in de

Sluiten