is toegevoegd aan uw favorieten.

De Friezen te Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

£ ZO aflg 1J.an?e: WÖ zonen van het Noorden fan W 7 ?? 200 'evendl« met als Je meer driftige inwoners ' uaarJ-e ee?8 9emaakte indruk blijft, en noch tijd. tj ^ ,®eriI!§ kan dien uitwisschen."

eel°e„de j°n8e maagd: .indien dit zoo is, waarom dan

lll^Tn J5 Waar°m een plaats bezocht> waar ons wederzie,

alleen kon dienen om aan een ongelukkigen hartstocht nieuw voedsel te geven, mnn vader te vertoornen - en mij te bedroeven?"

«„ 1' S,1J u \e- Ferrara bevondt/' antwoordde Forteman,

I." ,dat £ u hler zou vinden. Maar! al had ik dit voor-

weieerfin *n tlf *jomnf' wlen3 bevel mij zond, gehoorzaamheid boeren? F . I??,11 daa7an mijn ongelukkige zwakheid aanï°j °v En toc,h'. Y.oeSde ,hlJ er met eenigen wrevel bij: ,ik b^d roe ven zou " 'D ad kunnen denken dat mijn komst u

Am.Ü h*bLde nitdrukking misduid, die ik gebezigd heb," zeide wm r^ei "Z0° droefheid gevoel, het is alleen, omdat ik met door «n ®i ®®D1m®edl8. een verstandig krijgsheld zich zoozeer

. ^eD dwaze drift laat vervoeren, zonder een poging te doen om zich boven haar heerschappij te verheffen."

°v ,,k u «UeB bekennen?" vroeg de Fries, terwijl hij somber ntvnnJf'^ zag; «de ongelukkige drenkeling klemt zich aan een tioowisch vast: en ik zelf, toen ik herwaarts kwam, en de mogelijkvntil veronIderstelde, u te ontmoeten, ik vond behagen om nog een M??' ® ?,auw °°k' te koesteren. Ik ben, zoo sprak mijn * i. niet langer de eenvoudige krijgsman, dien Bohemund meende te kunnen beloonen met zijn verachtelijk goud: — ik ben ia <fe0ZwaL£ü£tegen: de Koning schenkt mij zijn gunst en vertrouwen: v Reinout zelf heeft mii zijn wapenbroeder genoemd.

Misschien - zoo peinsde ik - is «ïe afstand zoo groot niet meer, W,?'J VaD* Ferrara s Hertog scheidt: misschien gelukt het mij, - overtuJSen; dat het hoofd der Fortemannen, Je bloedverwant ollÜu i 6 Koningen, niet onwaardig zou zijn, om zich met zijn fnnl j -r ver,blnden: — misschien zou Koning Karei, uit erkentenis de.. diensten, aan hem bewezen, mijn voorspraak bij uw vader W 'n rang verhoogen: — in één woord: ik hoopte; maar, als J»j 19 j boo.P, vervlogen, en wat ik hier gezien heb. heelt my van de dwaasheid mijner droomen overtuigd. Het is niet r™' dle aan, de milde lucht van Italië en aan de weelde van , gewoon is, dat men het voorstel kan doen, onze moerassen te komen bewonen, en zich met het sober onthaal eens Frieschen „ TH» te vergenoegen. - En nog zou ik deze zwarigheid " achten; want een onwankelbare liefde, een eeuwige erkente' e6n 7en aan H ^wijd, zouden misschien uw ontberingen ) U vergoed; maar de koelheid, waarmede gij mij ontvangen dfen ^To^f °-m- m'Jnu.tegenwoordigheid te vermijden, de afstand, men gy jegens mijm acht hebt genomen, vergeleken met uw heusch^ «iitgenS jdlelï G»ekschen Patriciër, alles toont mij te klaar, dat gg althans die kracht van geest bezit, wier gemis mij door u ver-