is toegevoegd aan uw favorieten.

De Friezen te Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

V ^ Vw ?delhei^ nlet v»n lange berichten houdt," zeide Luitmar, glimlachende: en hij voldeed aan des Hertogen verlangen.

«eene aanmerking van goed- of afkeuring ontsnapte den Hertog toen Luitmar geëindigd had: hij glimlachte bitter en vroeg toen: „welke boodschap had de Fries, die hier geweest is?"

„Ik meen, dat uw Edelheid daarvan door een renbode is verwittigd geworden. Hij meldde u dat de kleinzoon van Deziderius in Italië zoude aangeland zijn."

,'t Is waar," zeide de Hertog: dat dwaze gerucht is tot mij gekomen. \\elnu, wij zullen trachten op te sporen, waar zich die Adalgizus schuilhoudt. Onze eerste taak moet zijn, deze oproerige 5 .« vr 8 e1I?' wacht u hedenavond bij mij met al de aanvoer'u i 'welke benden heb ik aan de poort gevonden?"

„Het zijn krijgsknechten van den Hertog van Nepi," antwoordde Luitmar, „die de bezetting zijn komen versterken. Wij hebben hier ook nog volk uit Terni, uit Tibur, uit...

„Genoeg! Ik zal dat nader hooien. De Heer Abt schijnt zijn maatregelen bijzonder goed genomen, en mij niets overgelaten te hebben. — lot hedenavond dan."

Met deze woorden wendde Bohemund zich om en keerde tot zijn dochter terug. Het maal werd weldra aangediend, na welks afloop zich elk der gasten naar zijn vertrek begaf om aldaar, volgens de gewoonte van het land, het warmste gedeelte van den dag in rust en sluimering door te brengen.

De Grieksche Patriciër lag in zijn vertrek, op een prachtig rustbed uitgestrekt. Hij had den mantel afgelegd en niets dan het luchtige onderkleed aangehouden. Naast hem zat een page, wiens bezigheid net was, met een waaier de vliegen te verjagen, die de aangename rust zijns meesters mochten storen, en van tijd tot tijd, op diens verlangen, een gouden beker, nevens hem op een sierlijk gebeeldhouwden drievoet geplaatst, te vullen met een verkwikkenaen WUP' die in een zilveren vat in de koelte stond.

De sluimering van Niceforus werd deze reis gestoord door een hernaald geklop, dat zich tegen de deurstijlen nooren deed. De page zag zijn meester aan, om uit zijn half geopende oogen zijn wil te verstaan. Niceforus gaf een knik van goedkeuring: de knaap, zich naar den ingang begevende, schoof het kostbare valgordijn open en "e Hertog van Ferrara trad binnen.

Ofschoon hij zich ontdaan had van de ijzeren wapenrusting, die nem bedekte toen hij op het Vaticaan verscheen, bleven echter zijn Houding, zijn vaste stap en de onverbiddelijke gestrengheid van ziin gelaat den krijgsman aanduiden. Niemand, die beiden eenmaal gezien bad, kon in hem den vader van Amalazwinthe miskennen: maar zijn gelaat geleek op het hare gelijk de beeltenis, welke men door een vergrootglas in een ruwen spiegel ziet, op het oorspronkelijke gelijkt. Elke trek, die op haar gelaat gezien werd, was op net zijne terug te vinden; maar grooter, harder, gestrenger en niet getemperd door die minzame uitdrukking, welke zich bij haar zoo wel aan lierheid paarde.