is toegevoegd aan uw favorieten.

De Friezen te Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«eiUbfikCon A'm JÏel wi! F°rt.en?an in de «de, na eerst een ernsti\r-o» ^ Araalazwinthe te hebben geworpen.

«A «7Jf ifteSS.'r t00",n,'*n "Ib! ■" ™lk'

«Slechts deze," zeide Forteman: „ik ben uw vriend niet — <>n u een vriendenraad geven. — Indien gij reden hebt om hptl/a " ^ n ?es .Kouings te vreezen, zoo verlaat Italië eer het jaar een dag ouder is: - of ik sta niet in voor uw leve , :f;n £,aarom zou ik de straffende hand uws Konines te vreezen

Lrwl fVr°eg Ada «izus' zonde>" da* een trek op zij? gelaat ver anderde of eemge ontroering blijken liet; - want od ïet aenrfA ™

Veins" n !f e!L° had ¥ be«.rePen. dat zijn naam bekend was ;v \.14 J, woorden niet te verstaan," hernam de Fries •

uitzeeft Fn ondemcht. dat 8'J niet de man zijt, voor wien gij u' uitgeeft, m zoo ik uw waren naam niet noem, gij moest veeleer

S^OUW enheid °P prijs 8teUen" Dit «W<£»W hij nw de

,Ik dank u," zeide de Prins op een hoogen toon: «maar ik begeer geene verplichting aan u te hebben. — Nu ja: ik ben de Koning van Lombardije. Wat is uw last, zendeling van Karei V" Foiteman antwoordde met dadelijk op deze vraag- maar zas den r«e" w«! »et verwondering Jaan:Phij was getroffen over een M „„ïfi verklaring wefke hij niet verwacht had en dia iL t l i ü stoutmoedigheid toeschreef; want hij was verre te denken, dat de man, wien hij als een verlaten zwe™ J bé-

kenen ' 011611 VallcaaD zelf °P zulk een medehulp kon reik^'ll op®nhartiSbeid strekt u M eer," zeide hij eindelijk: .en J 7 j™ vorstenaard die u bezielt. Maar geloof mij' ven i wan?8 5 /S4 ^omngs nlet' door 'anger hier te verblnaan'den

.w.«™

i orteman wendde nogmaals den blik naar Amalazwinthe en eon auwe zucht ontglipte zijn borst. De belangstelling, die zij den Prins betoonde was hem hinderlijk en vervulde lijn zie! met ijverzucht

oogenblik kwam een dienaar des Hertogs aaneesneld en wachtte. Z ** AdalgiZU9 m6t de ***»*• " HeXg tem

.».rk r,al JS ,dadellJk, volgen," zeide de Prins tot den bediende die zich onmiddellijk weder verwijderde. e, aie

, 'P''1"»!' hernam Forteman, na een korte stilte: „gij wilt den eoe-

een anderTonrat M ? d(ï?r, iniJ gegeven; welaan! zoo luister naar t?.,™ voorstel. Mijn plicht vorderde van mij, dat ik u naar den zwai-1 voerde; maar ik wil grootmoediger handelen. Gij hebt een uTetn q ™ü' en t aat on8 8lrljdeli, als moedigen mannen betaamt Annt »n m" $T3UP' z-?° s.terft 8Ü voor 't minst een eerlijken dood: en overwint gij mij, niemanl is hier nog bewust van dê