Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eeuwigheid! Wat is dat mooi, vindt ge niet? dat porselein, dat bijna niet vergaan kan, en die glans, die nooit verdooft! Het slaat zoo sterk, en toch zoo teer hier op de aarde, en het zal er nog zijn, als onze kinderen reeds zijn gestorven! En de ziel van uen kunstenaar is in Tao vergleden!"

Wij zagen het beeld nog geruimen tijd aan. Toen vatte hij de nis weer voorzichtig op.

„Het is zoo teêr," zeide hij, „dat ik het eigenlijk niet goed in het daglicht durf te zetten. Het daglicht is te hard voor dit wonder-zachte, het beeld is zoo aetherisch als een ziel. Het is of ik bang ben, dat het plotseling in het licht breken zal, of vervlieden, als een licht wolkje in de lucht. Het is zoo heelemaal van ziel gemaakt."

En zachtjes, o zoo zachtjes zette hij de nis in de kist, die hij sloot.

Hij ging mij voor, naar buiten, en wij gingen weer zitten onder de welving van een vooruitstekende rotspunt.

„Hoe mooi zou het leven zijn," zeide ik, „als alle menschen in eenvoud zulke dingen maakten, en die overal om zich heen zetten."

„Alle menschen," antwoordde hij, „is nu wel wat veel. Maar er is werkelijk een tijd geweest, dat dit groote rijk één schoone kunsttempel was. Gij kunt

Sluiten