is toegevoegd aan uw favorieten.

Wijsheid en schoonheid uit China

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

essence die ik zag in de schoonheid om mij heen, en ging het nu niet alles verdroomen in het eindeloos? — Maar ik verbrak het, en stootte met mijn stem de teere stilte open. „Vader," zeide ik droevig, „al uwe woorden zijn in mij en hunne geur vervult mijne ziel. Zij is mijn oude, eigen ziel niet meer: Ik ben als gestorven en ik weet niet wat er toch in mij gebeurt, eiken dag, eiken nacht, dat ik zoo lucht word en zoo leeg van binnen. Vader, ik weet het, het is 1 ao, het is het sterven en heerlijk weer herrijzen, maar het is geen Liefde, en zonder Liefde lijkt mij Tao een duistere Leugen."

De oude zag om zich heen in den avond en lachte zacht.

„Wat is dan Liefde ?" vroeg hij mij kalm. „Weet gij dat wel goed?" — „Neen, ik weet het niet goed," antwoordde ik. „Ik weet het in 't geheel niet, maar daarom is het juist van zoo'n groote zaligheid. Ja, laat ik het maar zeggen, ik bedoel liefde voor eene maagd, voor eene vrouw. Nog weet ik wat het was, \ ader, toen ik de Maagd zag en voor het eerst mijne ziel zich verroerde. Het was als een zee, als een groote hemel, als de dood. Het was het Licht en ik was blind geweest. Het deed pijn, Vader, mijn hart klopte zoo en mijne oogen brandden. De wereld was een vuur, en alle dingen waren vreemd, en begonnen