is toegevoegd aan uw favorieten.

De sluier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Daar heb 'k zoo gauw niet an gedacht, meneer, maar 't is waar zooas u zegt, 't loont voor u de moeite niet," antwoordt ze geveinsd. Want er aan gedacht heeft ze juist wel; wetend dat ze meneer Ekelvoort over 'n paar maanden als commensaal zal verliezen, wil ze graag verhuizen naar één-hoog, omdat ze daar meer kans op 'n nieuwen commensaal heeft dan 'n verdieping hooger. Zelfs wou ze het plan in elk geval doorvoeren, met of zonder den wil van meneer, doch daar kwam haar man tegenop, die 'n dergelijke behandeling van zoo'n „net mensch als meneer Ekelvoort" onbehoorlijk vond. Als meneer d'r bezwaar in zag, dan moesten ze maar blijven.

Maurits eet dien middag weinig. Hij voelt zich onrustig, gejaagd ; mal dikwijls kijkt hij op de klok of t nog geen tijd is om weg te gaan en zelfs de sigaar na t eten smaakt hem niet; 't is of 't rooken hem nog zenuwachtiger maakt. Was die vervelende visite maar alvast achter den rug ! Zoo'n wildvreemde kerel, hoe moet-i t m uitduiden! Als 't nou nog iets gewoons was, waar-i onbevangen voor kon uitkomen, maar juist dit, hè, 11 pestwerk, en dan de nasleep, die lamme operatie, misschien wel moeten weggemaakt worden, als 't waar is dat t zoo n pijn doet, en nog 't beroerdste van alles : 't verzwijgen, 't stiekem houden en net doen of-i wat anders mankeert. Ja, dat zit hem nog 't ergst in den weg. Maar enfin, hij moet 'r nou maar niet zoo pessimistisch over denken, t geval