Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kom, ga weg!" Hij neemt 't dier van z'n schouder af en draagt 't onder z'n arm mee naar binnen. Hier zitten z'n moeder en tante, weduwe Kee Stam en haar zuster Bet Schoof, gescheiden vrouw. Een zwangere kat, moeder en tevens ontuchtige echtkoets des katers, hurkt met haar donzig-grijze lijfje rechtop in 't mandje naast de deur der alkoof.

— Goeiemiddag samen", verwelkomt Bart, terwijl hij den kater op den vloer laat ploffen.

— Tante heeft weer hoofdpijn, jonge, zachjes 'n beetje", waarschuwt z'n moeder.

— Och jeetje, erg tante ? hé, ouwe ?

Hij gaat naar haar toe en klopt ze gemoedelijk op den schouder. Het magere, suffige menschje, zittend voor 't linkerraam, haar vaste koekeloersplaats, glimlacht flauwtjes en antwoordt : ,,'t Is al weer wat beter, jonge-, tante is zoo kleinzeerig niet". Dit zegt ze met iets droevigs in haar stem en 'n leugen is 't niet. Het ongelukkige schepsel heeft zich de laatste twaalf jaren van haar huwelijksleven door haar continueel dronken zwabber van 'n man met de lijdzaamheid van een heilige laten ranselen en koeionneer en. Twaalf jaren lang heeft ze geduldig in de hel geleefd. Toen was de maat vol en kwamen de weerspannige kinderen in opstand, door wier drijven het huwelijk eindelijk werd ontbonden. Den echtgenoot, gewend aan 'n willig object voor de koeling van z'n heete zuipersdrift,

Sluiten