Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Kijk, dokter", zegt hij met geagiteerde stem, „ziet u wel, 't stuit hier, 'k kan 't onmogelek verder krijge".

— Och, komt u 's wat dichter bij 't licht en laat me 's geniete", gemoedelijkt dr. Mast, terwijl hij neerknielt en Maurits' penis belangstellend onderzoekt.

— Au ! au !" sputtert patiënt.

— Stil, laat me nu m'n gang 's gaan, 'k moet 't 's goed bekijke.... 't is bij avond toch al zoo slecht te zien.

— Aau ! au ! dokter....

— Schreeuwt u nu al?.... tja, tja.... bent u wel 's bij 'n vrouw geweest ?

— Nee, dokter, maar dat zou me toch ook niks gegeve hebbe," antwoordt Maurits, op wiens wangen 'n fel kleurtje van agitatie plekt.

Dokter Mast richt zich nu vif overend en gaat weer zitten. — „Ik heb 't gezien, dank u; u moet u noodig late opereere, 'k begrijp niet, dat u daar zoo lang mee gewacht hebt. Hoe oud bent u ?"

— Vijf en twintig, dokter.

— Waarom bent u niet eerder bij me gekome ?

Och.... ik zag 'r zoo tegenop en dan.... 't hinderde

me niet, 'k heb 't altijd op de lange baan geschove.

— Dat is toch dom van u geweest, neem me niet kwalek; u bent feitelek al die jare nooit man geweest.

— Hoe bedoelt u door m'n bangheid?" vraagt

Maurits glimlachend.

Sluiten