is toegevoegd aan uw favorieten.

De sluier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij er jaren geleden, toen hij eigenlijk nog maar 'n jongen was, wel eens over praatte, hadden hem beangst gemaakt door te zeggen, dat 't 'n gevaarlijke en pijnlijke operatie was. Ja, hij herinnert zich ook nog heel goed, o, alsof 't gisteren gebeurde, dien eenen keer in de zwemschool te Utrecht, toen hij en Snijhorst samen 'n kamertje hadden, omdat 't zoo vol was en Snijhorst ongegeneerd z'n jongeheer liet zien, met dien heelemaal ontblooten kop. Wat keek-i 'r gulzig naar, tegen wil en dank en wat voelde hij zich toen ongelukkig met z'n eigen misbak, waar-i den kop nog nooit van gezien had ! Hij benijdde Snijhorst, maar liet niks merken, deed net alsof-i zelf ook zoo'n gaven, normalen jongeheer had. Verdomd stom, om 'r zoo lang mee te hebben rondgeboemeld; al die jaren feitelijk geen man geweest, zei dokter Mast; prettig om te hooren!

Het welbehagen, dat hij na afloop van 't consult in zich voelde, wordt gaandeweg, al mijmerend en piekerend, geoxydeerd door 'n mengsel van spijt over z'n nalatigheid en wrevel over 't lam-onaangename, dat hem daardoor te wachten staat. Want wat moet hij nu aan Nancy en haar ouders voor reden opgeven van z'n thuis blijven ? Verbeeld je, dat ze d'r achter kwamen ! Hij zou zich dood geneeren, God, voor geen geld'. Hij heeft nog nooit met Nancy over zulke dingen gepraat, hoe zoud-i 't moeten zeggen, ze is zoo kuisch opgevoed, ze zou 'r geen steek