is toegevoegd aan uw favorieten.

De sluier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

praten met den vader van z'n aanstaande vrouw, jazzes, wat gênant, wat stuitend-grof, hij zou 't niet kunnen, niet kunnen! En wat penibel voor Nancy, want meneer Staader zou 't toch uit convenance voor haar moeten verheimelijken ! Welke vader praat nu ook over zoo iets raars met z'n dochter, 't is immers te dwaas om aan te denken. Nee, hij zal zich maar gewoon ziek houden 'n paar dagen, influenza; Maandagavond kan-i alvast beginnen met zich onlekker te gevoelen, wel ja, 'n leugentje om bestwil, 'n andere weg is 'r tóch niet. —

Onder 't soezen door heeft Maurits onwillekeurig z'n tred vertraagd. Hij kijkt nu op z'n horloge : tien minuten v'x'r half acht. Hij zet 'n stevigen gang in, dan kan hij om half acht nog thuis zijn, 'n half uur nemen voor z'n toilet en dan tegen acht uur met het pasje, dat hij nog heeft, naar de Staaders gaan. Morgenmiddag zal hij vast en stellig voor Nancy 'n cadeautje koopen ; daar kan-i haar vanavond nog wel 's over polsen. Hè, als die beroerde geschiedenis nu maar eerst heelemaal achter den rug is, dan zal-i zich ook weer veel opgewekter voelen ; 't zat 'm bepaald dwars, den laatsten tijd, ook stom, want wat heeft-i met z'n stil getob nu heelemaal gewonnen ? 'n Mensch moest zich niks kunnen aantrekken.

Op de overloopen van twee- en driehoog brandt nog geen licht. Van juffrouw Stam3 de krenterig-zuinige, is